انتخاب بهترین ناحیه پیاده‌سازی پایلوت برای روش‌های تزریق آب‌پایه با استفاده از الگوریتم‌های تصمیم‌گیری چند شاخصه - حسین خیرالهی; محمد چهاردولی; محمد سیم جو (Pizhūhish-i Naft)
تعیین بهترین ناحیه کاندیدای پایلوت یکی از چالش‌های مهم و اساسی در ارزیابی اقتصادی پروژه‌های تزریق آب در میادین نفتی می‌باشد. نتایج و ثمرات این انتخاب مهم در گام‌ها و تصمیمات بعدی مرتبط با بررسی ریسک سرمایه‌گذاری در پروژه‌های کلان توسعه میدان نمایان‌گر خواهد‌ بود. برای تصمیم‌گیری در این خصوص می‌توان از معیار‌های زمین‌شناسی، عملیاتی و اقتصادی استفاده نمود. به همین منظور، در این مطالعه از روش‌های تصمیم‌گیری چند شاخصه به‌همراه الگوریتم‌های خوشه‌بندی همانند کا- میانگین جهت تعیین بهترین ناحیه پیاده‌سازی پایلوت استفاده شد. جهت نیل به این هدف مجموعه داده‌های تاریخچه تولید، توزیع اشباع نفت در گستره مخزن و پارامترهای توصیف‌کننده خواص مخزن برای نواحی مختلف میدان استخراج‌شده و سپس پارامتر شاخص شباهت مخزنی برای تمام نواحی در گستره میدان محاسبه شد. در ادامه، معیارهای عملیاتی از قبیل تعداد و متوسط فاصله چاه‌های تداخلی (چاه‌های موجود در ناحیه کاندید)، تعداد و متوسط فاصله چاه‌های موجود در همسایگی (چاه‌های موجود در شعاع مشخصی از ناحیه کاندید)، و فاصله نواحی کاندیدا از تجهیزات سرچاهی تعیین شد. سپس با تشکیل ماتریس تصمیم و اعمال روش‌های تصمیم‌سازی چندشاخصه از قبیل روش شانون آنتروپی، روش تاپسیس و روش سلسله مراتبی، مقدار شاخص فرصت پایلوت برای هر ناحیه از میدان محاسبه شد. در نهایت، رتبه‌بندی نهایی براساس تلفیق نتایج روش‌های تصمیم‌گیری چند شاخصه با به‌کارگیری استراتژی میانگین رتبه‌ها انجام گرفت. مطابق نتایج حاصله برای سه ناحیه برتر پایلوت، خروجی روش آنالیز سلسله مراتبی به‌ترتیب برابر با 50/11، 46/10 و97/6% و برای روش آنتروپی شانون برابر با 67/11، 80/9 و 80/6% بود. رتبه‌بندی نهایی براساس تلفیق نتایج روش‌های تصمیم‌گیری چند شاخصه با به‌کارگیری استراتژی میانگین رتبه‌ها تعیین شد. براین اساس، سه ناحیه مذکور بیشترین امتیاز فرصت پایلوت را در گستره میدان کسب نموده و به‌عنوان اولویت‌های اول کاندیدای پیاده‌سازی پایلوت روش‌های تزریق آب‌پایه برای مطالعات توسعه‌ای پیشنهاد شدند.