STRATEGIES FOR INTERNATIONAL ENTERPRISE COMPETITION (Polityki Europejskie, Finanse i Marketing)
Głównym celem artykułu jest analiza roli, znaczenia i metodologii opracowywania koncepcji strategii międzynarodowego biznesu oraz sposobów wdrażania i oceny wybranych strategii. Realizacja tego zadania została przeprowadzona przez zastosowanie badań odkrywczych, rozstrzygających i przyczynowych. Przedstawiono, metody pokonania konkurentów i skale zaangażowania przedsiębiorstwa w prowadzenie międzynarodowego biznesu. Artykuł rozpatruje czynniki determinujące międzynarodową przewagę konkurencyjną i etapy jej planowania, wdrażania i oceny. Przedsiębiorstwa musza poznać i porównywać czynniki determinujące obce środowisko, a w szczególności krajowa politykę regulacje prawne, czynniki ekonomiczne i finansowe, różnice kulturowe, etykę prowadzenia biznesu, postęp technologiczny, infrastrukturę, ochronę naturalnego środowiska oraz kwestie społeczne i demograficzne. Wyniki analizy pozwoliły na wyróżnienie najbardziej cenionych przedsiębiorstw na świecie. Trzy strategie konkurowania zostały omówione: lidera niskich kosztów, dywersyfikacji i koncentracji. Wyróżniono walory pięciu czynników konkurencji M. Portera: nasilenia istniejącej konkurencji, zagrożenia ze strony nowych konkurentów, negocjacyjnej siły dostawców, negocjacyjnej siły nabywców i zagrożenia pojawienia się nowych substytutów. Wybór rynków docelowych i rozpoznanie preferencji konsumentów stanowi ważny element planowania strategicznego. Przedsiębiorstwo może dokonać wyboru trzy poziomy międzynarodowego zaangażowania: udział bierny, aktywne zaangażowanie i ustalenie pozycji międzynarodowej. Obcy kraj może nakładać bariery na handel międzynarodowy, lecz międzynarodowe porozumienia ułatwiają wolną konkurencje.