Liczebność względnie beztlenowych, mezofilnych, przetrwalnikujących bakterii celulolitycznych w glebie spod uprawy drzew owocowych nawożonej kompostem na bazie miału z węgla brunatnego - Jakub Dobrzyński; Wojciech Stępień; Monika Sitarek; Lidia Sas-Paszt; Patrycja Słodownik; Ewa B. Górska (Studia Ecologiae et Bioethicae)
Ekologia względnie beztlenowych, mezofilnych, przetrwalnikujących bakterii celulolitycznych (WBMPBC) jest mało poznana. W literaturze przedmiotu znajdują się tylko nieliczne informacje dotyczące wpływu nawożenia oraz rodzaju uprawianej rośliny na występowanie w glebie WBMPBC. Dlatego celem naszych badań było wykazanie wpływu dodatku do gleby kompostów na bazie miału węgla brunatnego na właściwości chemiczne i liczebność względnie beztlenowych, mezofilnych, przetrwalnikujących bakterii celulolitycznych (WBMPBC) w glebie ryzosferowej i pozaryzosferowej wybranych roślin. Gleba pobrana z obiektów doświadczalnych była słabo kwaśna (pH – 6,2-6,4) i nieznacznie się różniła się zawartością makroelementów. Liczebność badanej grupy drobnoustrojów w glebie zależała od rodzaju kompostu i wynosiła od 9,42 do 3186,9 jtk (jednostki tworzące kolonie) w gramie suchej masy gleby (s. m. gleby). Wszystkie komposty stymulowały liczebność bakterii celulolitycznych w glebie pozarysoferowej. W przypadku ryzosfery kompost zawierający efektywne mikroorganizmy (EM) redukował liczebność WBMPBC. Największą liczebność badanej grupy drobnoustrojów stwierdzono w ryzosferze spod uprawy wiśni, nawożonej kompostem przygotowanym z węgla brunatnego z odpadem po produkcji owocników Pleuretus ostreatus (3186,9 jtk w g. s. m. gleby).