Nieludzkie, arcyludzkie. Wnętrze ciała w twórczości Davida Cronenberga - Klaudia Rachubińska (Kwartalnik Filmowy)
Figura granicy jest naczelną metaforą kina Davida Cronenberga. W swych filmach reżyser operuje na pograniczu między wnętrzem i zewnętrzem, między tym, co własne i obce, ludzkie i nieludzkie. Wykorzystując narzędzia psychoanalizy kultury, posthumanizmu i myśli feministycznej trzeciej fali, autorka analizuje znaczenie tych granic, zaś w szczególności przepuszczalnych granic ciał Cronenbergowskich bohaterów, którzy zdają się raczej łączyć wnętrze z zewnętrzem, niż je rozdzielać. Analiza skupia się w największym stopniu na filmie Mucha – refleksji o wnętrzu ciała, jego przemianach i rozpadzie, o poszukiwaniu własnej tożsamości i przekształceniach podmiotowości, o konfrontacji z tym, co obce i nieznane: w cielesności i seksualności, nauce i technologii, chorobie i śmierci. Autorka wskazuje na znaczenie nietrwałości granic ciała, tożsamości i człowieczeństwa, ich podatności na ingerencję, nieraz prowadzącej do zatarcia granic samej rzeczywistości.