Kino i twarda rzeczywistość - Waldemar Frąc (Kwartalnik Filmowy)
Rzeczywistość jest w kinie spełnieniem (w ujęciu kauzalnym) i zarazem dla niego niemożliwością spełnienia (w ujęciu teleologicznym). Potwierdzenie tego stanowi różnorodność filmowych realizmów, a w perspektywie ogólnoestetycznej podatność realizmu na ideologiczne zawłaszczenie. Spełnienie rzeczywistości w kinie wiąże się przede wszystkim z konsekwencjami o charakterze antropologicznym: sensotwórczym doświadczeniem filmu w egzystencji naznaczonej brakiem zasadniczej teleologii i kontemplacją świata zewnętrznego jako znaczącego elementu w rozpoznawaniu i oswajaniu rzeczywistości. Z kolei niemożliwość spełnienia kina w rzeczywistości wiąże się ze zdolnością przezwyciężania ostrości czy surowości rzeczywistości, co również stanowi odpowiedź na istotną potrzebę antropologiczną.