Türkiye’de Öğretmen Yetiştirmenin Tarihsel Evrimi ve İstihdam Politikaları - Aynur BİLİR (Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi)
Türkiye’de çağdaş anlamda öğretmen yetiştirmenin tarihi 16 Mart 1848 tarihinde açılan Darülmuallimin’e kadar uzanır. Cumhuriyetin kurucuları, bir taraftan Osmanlı İmparatorluğundan devraldığı öğretmen yetiştiren kurumları Cumhuriyetin temel değerlerine göre yeniden düzenlerken, bir yandan da yeni öğretmen yetiştiren kurumlar oluşturmaya özen göstermişlerdir. Öteden beri Milli Eğitim Bakanlığı tarafından istihdam temelli politikaya göre yürütülen öğretmen yetiştirme işi 1982 yılında üniversitelere bırakılmıştır. Yükseköğretim Kurulu (YÖK), 1998-1999 öğretim yılında eğitim fakültelerinde yeniden bir yapılanmaya gitmiştir. Buna göre, ilköğretim okulu öğretmenleri 4 yıllık lisans programlarında, ortaöğretim (dal) öğretmenleri yüksek lisans düzeyinde yetiştirilmeye başlanmıştır. Bu olumlu gelişmeye karşın,yetiştirme ve istihdam politikalarının eğitim planlamasına dayalı olmaması nedeniyle 2000’li yıllara kadar yetiştirilen öğretmenler bakanlığın öğretmen gereksinimini karşılamakta yetersiz kalmıştır. 2000’li yıllardan sonra öğretmenlerin istihdamı; kadrolu, sözleşmeli ve geçici vekil öğretmen olarak, Kamu Personeli Seçme Sınavı (KPSS) sonuçlarına göre yapılmaktadır.