تاثیر اسید سالیسیلیک، متیل جاسمونات و اسانس‎های گیاهی بر کیفیت و عمر گل‎جایی گل بریده میخک رقم ‘کانو’ در دماهای مختلف - مریم هاشمی; سید حسین میردهقان (Pizhūhish/hā-yi tulīd-i giyāhī)
در پژوهش حاضر اثرات تیمارهای اسید سالیسیلیک (100 و 200 میلی‎گرم در لیتر) و اسید جاسمونیک (25 و 50 میلی‎گرم در لیتر از منبع متیل جاسمونات) به صورت کوتاه مدت و تیمارهای تیمول (75 و 125 میلی‎گرم در لیتر)، منتول (75 و 125 میلی‎گرم در لیتر) و اوژنول (50 و 100 میلی‎گرم در لیتر) به صورت بلند مدت (استاندارد) برای حفظ کیفیت و افزایش عمر گل‎جایی گل بریده میخک در دو آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار بررسی شد. تیمار شاهد و تمام محلول‎های نگهدارنده حاوی ساکارز 4 درصد بودند. محیط نگهداری‎ شامل دمای2 ±25 درجه سانتی‎گراد و رطوبت نسبی 60-55 درصد و دمای 1±3 درجه‎ سانتی‎گراد و رطوبت نسبی 85-80 درصد بود. نتایج دمای C˚2±25 نشان داد بیشترین کیفیت و عمر گل‎جایی مربوط به متیل جاسمونات 50 میلی‎گرم در لیتر (11روز) و بعد از آن متیل جاسمونات 25 میلی گرم در لیتر (66/10 روز) در مقایسه با شاهد (9 روز) به دست آمد، همچنین این تیمار با افزایش جذب محلول، قطر گل را نیز افزایش، و پژمردگی گلبرگ را به تاخیر انداخت. نتایج دمای C˚1±3 نشان داد که بیشترین عمر گل‎جایی در گل‎های تیمار شده با منتول 125 میلی‎گرم در لیتر (03/70 روز) و پس از آن اوژنول 100 میلی‎گرم در لیتر (5/68) و منتول 75 میلی‎گرم در لیتر (66) در مقایسه با شاهد (62 روز)، به دست آمد. این تیمارها در مقایسه با شاهد و سایر تیمارها، پژمردگی گلبرگ را کاهش، مواد جامد محلول گلبرگ، قطر گل و عمر گل‎ را افزایش دادند.