ارائه الگوی سیاست‌گذاری‌ دانشگاه دیجیتالی (رویکرد کیفی) - حمیدرضا آراسته; عبدالرحیم نوه ابراهیم; حسین عباسیان; کبری خباره (مدیریت و برنامه‌ریزی در نظام‌های آموزشی)
هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی سیاست‌گذاری دانشگاه دیجیتالی انجام ‌شده است. دانشگاه دیجیتالی مفهومی نوظهور است که به تازگی با حضور فناوری در فضای آموزش عالی، پدیدار شده است. بهترین شکل برای راهبری مفاهیم نوظهور، سیاست‌گذاری‌های درست پیرامون آن پدیده نوظهور است که دانشگاه دیجیتالی نیز از این قاعده مستثنی نیست. به منظور استفاده درست از ظرفیت عصر دیجیتال و فناوری در آموزش عالی و نظام دانشگاهی، اولین گام تدوین سیاست‌هایی در این زمینه است تا این مفهوم در رسالت و جایگاه اصلی خودش قرارگرفته و تدریجاً رشد کند.مواد و روش‌ها: به‌منظور انجام پژوهش حاضر از رویکرد کیفی و روش فراترکیب استفاده گردید. جامعه پژوهش شامل کلیه مقاله‌ها، کتاب‌ها، گزارش‌های کاری و انتشارات دانشگاه‌ها به تعداد 2000 بوده که از این میان 67 سند (براساس بررسی چکیده و محتوای سند) انتخاب و تحلیل شد. به‌منظور تحلیل داده‌ها، از روش کدگذاری استفاده شد بدین‌صورت که ابتدا کدگذاری باز انجام گرفت، سپس کدهای محوری اولیه تدوین شد و در نهایت با کنار هم قرار دادن کدهای محوری اولیه، کدهای محوری ثانویه تشکیل شد و بدین‌ صورت ابعاد و مؤلفه‌های سیاست‌گذاری دانشگاه دیجیتالی تدوین شد.بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌های تحقیق حکایت از شناسایی پنج بعد سیاست‌گذاری شامل سیاست‌گذاری‌های آموزشی، ساختاری، فناورانه، فرهنگی و اقتصادی داشت. سیاست‌گذاری آموزشی شامل مؤلفه‌های ارزشیابی دیجیتالی، کیفیت آموزش دیجیتالی، اکوسیستم یادگیری دیجیتالی، محتوای دیجیتالی، برنامه درسی دیجیتالی و فرایند یاددهی یادگیری دیجیتالی بود؛ سیاست‌گذاری ساختاری شامل سیاست‌ها و قوانین دیجیتالی، مدیریت و رهبری دیجیتالی، ارزشیابی و کنترل دیجیتالی و منابع انسانی دیجیتالی بوده و سیاست‌گذاری تکنولوژی شامل سیاست‌های نرم‌افزاری، سیاست‌های سخت‌افزاری و سیاست‌های پشتیبانی شناسایی شد. هم‌چنین، سیاست‌گذاری فرهنگی شامل مدیریت ارتباطات دیجیتالی، دوره‌های بین‌المللی آموزش عالی، شناخت و نگرش نسبت به دوره‌ها دیجیتالی و دسترسی به آموزش عالی (دوره‌های دیجیتالی) برابری اجتماعی بود. نهایتاً، سیاست‌گذاری اقتصادی شامل مدیریت مالی، روش‌های تأمین منابع مالی و شیوه‌های تخصیص منابع مالی دانشگاه دیجیتالی بود. سیاست‌گذاری در دانشگاه دیجیتالی در چارچوب ابعاد پنجگانه یافته‌های این تحقیق قویاً توصیه می‌شود چرا که هر یک از این ابعاد به بخشی از پدیده دانشگاه دیجیتالی پرداخته‌اند و در کنار هم منجر به تحقق و توسعه دانشگاه دیجیتالی خواهند شد.