پایش روند تغییرات ارتفاعی سطح زمین در شهرکرمان و تعیین مناطق پرخطر با استفاده از تصاویر راداری ASAR و SENTINEL 1 - علی مهرابی; حسین غضنفرپور (جغرافیا و مخاطرات محیطی)
تغییرات ارتفاعی رخداده در سطح زمین که غالباً به‌صورت فرونشست و گاهی بالاآمدگی ظاهر میشود، به‌عنوان یک مخاطره خاموش ولی جدی در محدوده شهرها به‌حساب میآید، که میتواند به‌مرورزمان صدمات جدی به تأسیسات شهری وارد سازد. به دلیل تغییرات رخداده در سطح آبهای زیرزمینی شهر کرمان، پدیده فرونشست و بالاآمدگی با شدت زیادی در این محدوده وجود دارد که میتواند خسارات جبرانناپذیری به شهر وارد نماید و هدف تحقیق پایش این تغییرات است. در این تحقیق سعی شده است که با استفاده از تکنیک تداخلسنجی تصاویر راداری میزان تغییرات ارتفاعی رخداده در محدوده شهر کرمان بررسی و نحوه تغییرات مکانی آن در طول 14 سال اخیر مورد پایش قرار گیرد. در این راستا از 6 تصویر از سنجنده ASAR و 2 تصویر از سنجنده SENTINEL1  مربوط به چهار دوره زمانی، استفاده شد و با انجام تکنیک تداخلسنجی، چهار تداخلنگاشت از محدوده مورد مطالعه تهیه گردید. با مطالعه تداخلنگاشتها، نرخ و دامنه فرونشست و بالاآمدگی استخراج گردید. بر این اساس حداکثر نرخ فرونشست و بالاآمدگی در چهار دوره زمانی مربوط به سالهای 1386 - 1383، 1389- 1386، 1391-1389و 1396-1393، به ترتیب 3/7، 6/7، 9 و 6/10 سانتیمتر در سال فرونشست و 6، 6/6، 5 و 6/4 سانتیمتر در سال بالاآمدگی بوده است. استخراج عرصه در معرض مخاطره نشان داد از مجموع مساحت محدوده در حدود 43 درصد در پهنههای پرخطر تا نسبتاً پرخطر قرار دارد. شواهد میدانی نشان میدهد که علاوه بر محدودههای فرونشستی، در مناطق با نرخ تورم و بالاآمدگی زیاد نیز آثار و شواهد خسارات به ساختمانها به‌وضوح دیده میشود. نقشههای جابجایی ایجاد شده نشان میدهد که سطح زمین در شهر کرمان از سال 1383 تاکنون دچار یک روند فرونشست فزایندهای شده است به‌طوری‌که علاوه بر افزایش نرخ فرونشست، محدودههای بیشتری از شهر درگیر آن شده است.