تحلیل پتانسیل سیل‌خیزی حوضۀ آبریز قره‌سو در استان کرمانشاه - غلامرضا محمدی; رضا برنا; فریده اسدیان (جغرافیا و مخاطرات محیطی)
سیلاب یکی از بزرگترین مشکلات جهانی است به‌طوری‌که با افزایش شدت و فراوانی سیل، نگرانیهای جهانی در خصوص افزایش مرگ‌ومیر و ضررهای اقتصادی ناشی از سیل افزایش یافته است. در این تحقیق با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS)، تصاویر ماهوارهای، داده‌های ایستگاه سینوپتیک، تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و روش تلفیق لایهها (WLC) پتانسیل سیلخیزی حوضه آبریز قرهسو مدلسازی شده است. نقشه نهایی خطر سیلخیزی بر پایه ترکیبی از عوامل و عناصر اقلیمی و فیزیکی یعنی 10 عامل پوشش گیاهی، ارتفاع، مسیل سیلابی، زمینشناسی، کاربری اراضی، بارش، فاصله از رودخانه، شیب، خاک و تراکم زهکشی تهیه شد. وزن هر یک از معیارها با روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و جهت مدلسازی فضایی و تلفیق لایهها برای تهیه نقشه پتانسیل سیلخیزی از روش ترکیب خطی وزندار (WLC) استفاده گردید. نتایج حاصل از پهنهبندی ریسک سیلخیزی نشان داد که طبقه 4 به‌عنوان ردهای با خطر زیاد با 7/21 درصد و طبقه 5 نیز با پتانسیل سیلخیزی خیلی زیاد با 4/8 درصد، بیشتر در مناطق کوهستانی شمال و مرکز منطقه واقع هستند که در مجموع حدود 31 درصد از محدوده حوضه آبریز را پهنههای سیل‌خیز خطرپذیر زیاد تا خیلی زیاد در بر گرفته است و به دلیل اینکه بیشترین نقش را در تولید رواناب دارند، باید از نظر مدیریت آبخیزداری موردتوجه ویژه باشند. طبقات یک تا سه با پتانسیل سیلخیزی کم تا متوسط با قرارگیری در مناطق کم ارتفاع، دامنه و دشتهای مرکز، جنوب و غرب حوضه قرار گرفتهاند و بیش از 69 درصد از منطقه را در بر گرفتهاند.