Przygody Franka Dolasa albo co Giuseppe robił w Warszawie - Piotr Zwierzchowski (Kwartalnik Filmowy)
Niniejszy tekst jest poświęcony polskim komediom wojennym lat 60. XX wieku: Giuseppe w Warszawie Stanisława Lenartowicza, Gdzie jest generał... i Jak rozpętałem drugą wojnę światową Tadeusza Chmielewskiego. Pod uwagę zostało wzięte również Cafe „Pod minogą” (1959) Bronisława Broka. Omawiane filmy wychodziły od pytań i sytuacji wcale nie tak różnych od opisywanych przez polską szkołę filmową, udzielały jednak zupełnie innych odpowiedzi, stając się częścią kina nowej pamięci. Zawarte w nich wizje świata, wojny i polskiego w niej udziału znakomicie wpisywały się w kontekst polityczny i ideologiczny tamtych lat, odpowiadały jednak także społecznym wyobrażeniom. Komedie te starały się unikać kontrowersji, odwoływały się do akceptowanych w społeczeństwie stereotypów i autostereotypów, jak również do konwencji gatunkowych, przede wszystkim do farsy. Ich niewątpliwa do dziś popularność świadczy o tym, że reprezentują wartości przekraczające doraźny wymiar polityki kulturalnej tamtej dekady.