بررسی تأثیر رهبری تحول گرا بر خودرهبری و فرسودگی شغلی کارکنان - غلام رضا بردبار; فرانک صفری شاد; ابراهیم رحیمی; نجیبه عباسی رستمی (پژوهش‌های روانشناختی در مدیریت)
رویه رو به رشد فشارهای شغلی و میزان فرسودگی شغلی و از خودبیگانگی کارکنان، نیاز مدیران و کارکنان را به خود‌رهبری و مهارت‌های رهبری قوی، نمایان می‌سازد که این امر از طریق حضور رهبر تحول‌گرا در سازمان میسر خواهد شد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیررهبری تحول‌گرا بر خودرهبری و فرسودگی شغلی کارکنان سازمان است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده‌ها، توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه کارکنان اداره کل امور اقتصادی و دارایی استان کرمانشاه به تعداد 112 نفر است که از این تعداد 87 نفر از طریق فرمول آماری کوکران به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور تبیین رابطه‌ میان متغیر‌های تحقیق، از پرسشنامه رهبری تحول‌گرای رابین و همکاران (2005)، فرسودگی شغلی مازلاچ ( 2002) و خود رهبری هاگتون و نک (2002)، استفاده شد که پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ و روایی آن‌ها از طریق روایی محتوایی بررسی گردیده است. تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق مدل‌یابی معادلات ساختاری با کمک نرم افزار Smart-PLS انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که رهبری تحول‌گرا بر خودرهبری و کاهش فرسودگی شغلی تأثیر مثبت و معنادار دارد.