Neo Fonksiyonalizmden Yapısalcılığa, Entegrasyon Kuramları Işığında Türkiye-Avrupa Birliği Uyumu - Elif Toprak (Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi)
Avrupa'da biitiinleşme (entegrasyon); siyasi, ekonomik ve sosyal boyutlar ı yladisiplinler arası yaklaşım gerektiren bir alandır. Küreselleşmenin dinamikleri sonucu,tophımlararası etkileşim, Uluslararası İlişkiler için önemli bir faktör olmuştur.Sosyal/yap ısalcı argiimanlarm biitiinleşıne konusunu aç ıklama kapasiteleri veyaklaşımları bu açıdan umut vericidir. Günümüzde toplumlar ın ortak düşünce vedeğerler oluşturma süreçleri ve bu fikirlerin ortak çı kar ve politikalara dönüşebilmesi,biitiinleşme aç ısı ndan önemlidir. Ancak bu konularda, liberal kurumsal tezler, yap ısalcıyaklaşımlar kadar açıklama getirememekte; ortak düşünce ve değerleri ikincil faktörsaymaktachr. Elit seviyesinde etkile şime vurgu yapan ve sivil olu şumlar, gözden kaçı ranyaklaşımlar; birey veya grup seviyesinde gerçekleşen, sade vatandaşlar arası ndaki,iletişim ve uyum çabalar ını yansıtamıyor. Avrupa Birliği (AB) aç ı sından bakı ldığında,toplumlaraı yısı uyumun artı rı lması ; yeni üye ve aday ülkelerle, sosyal etkile şim veuzlaşman ın sağlanabilmesi için sosyal yapısalcı yaklaşımlar önem taşıyor.Bu çalışmada, Avrupa Birliği bütünkşınesi, kuramsal etkileri süren neofinksiyonalizm ve günümüz yap ısalcı yaklaşımları çerçevesinde ele ahmn ıştır. AyrıcaTürkiye ve AB ili şkilerinde sosyokültiirel farkl ı lıkların uyunı beklentilerine etkileritartışıhnıştı r. Bu bağlamda, Avrupa'da yaşayan Türklerin uyum güçlerininartırıhnasma yönelik çözüm önerileri ,sunuhnu ştur.