Interpretacja w sukurs narracji. Przypadek „Mrocznego przedmiotu pożądania” Luisa Buñuela - Piotr Jakubowski (Kwartalnik Filmowy)
Zabiegi kompozycyjne (literackie, filmowe, teatralne) zaburzające linearność opowiadanej historii zostają w porządkujących procedurach odbiorczych usunięte. Czytelnik czy widz samodzielnie układa opowieść we „właściwej” kolejności – jest to logika rozwiązywania zagadki lub śledztwa. Kiedy jednak zaburzenie nie sprowadza się do przemieszczenia fabularnych członów lub ukrycia informacji, lecz wprowadza niezgodność, zgrzyt wewnątrz fabuły (częstokroć dającej się bezproblemowo streścić), recepcyjna kombinacja okazuje się niewystarczająca. Dla odbiorczej organizacji porządku narracyjnego konieczna jest praca interpretacji. Autor obrazuje tę sytuację na podstawie Mrocznego przedmiotu pożądania Luisa Buñuela, w którym to filmie reżyser powierzył główną rolę żeńską dwóm aktorkom.